voorgevel Middelstegracht 143 in 1960 de laatste bewoner museum Het Leids Wevershuis geschilderd huisnummer bedstee in de woonkamer detail van deur aansluitpunt gasverlichting de 'doos' groepenkast voor één groep voordeurbel boerenvlechtwerk in voorgevel

museum "Het Leids Wevershuis", Middelstegracht 143, Leiden

In dit huisje heeft de tijd 100 jaar stilgestaan. Achter de eenvoudige klokgevel bevindt zich een interieur zoals dat er vroeger in honderden Leidse huisjes uit moet hebben gezien. Er is geen douche, geen wastafel, zelfs geen keuken. De moderne tijd is slechts zichtbaar in de nog aanwezige leidingen en aansluitpunten van gaslicht en een elektriciteitsmeter met één groep, goed voor enkele peertjes.


In hoofdvorm is het een huis met een vertrouwde indeling: voorhuis en achterhuis verbonden door een gangetje met daarnaast een kleine binnenplaats. Van dat soort huisjes zijn er nog vele bewaard. Maar hier vinden we in de achterkamer nog de oude bedstee met daaronder een keldertje met plavuizen en zelfs gewelfjes. Het jongste kind sliep onder de bedstee. Het luikje voor dit "ondergeschoven kind" is nog aanwezig. In deze kamer is ook de stookplaats waar de familie leefde rondom de warme kachel waarop ook gekookt werd. De voorkamer was misschien in gebruik voor een ambacht, schoenmaker of wever, we weten het niet. In het achterhuis is ook een schouw. Je kunt fantaseren dat opa en oma daar woonden en sliepen onder het lessenaarsdak. De piepkleine wc is geplaatst in de hoek van het gangetje en de achtergevel. Zichtbaar is nog de plek waar vroeger de houten "doos’· vast zat aan de muur.

 

Wie in het voorhuis het steile dwars geplaatste trapje naar de zolder opgaat komt in een open ruimte met direct zicht op de onderkant van de pannen. Het dak is nog gemaakt met ronde sporen - sparren of juffers geheten. Hier sliepen de kinderen op of in het stro. Hier zal het koud geweest zijn en wat zal het getocht hebben! In dit huisje kunnen we in gedachten herbeleven hoe de eenvoudige Leidse
kinderrijke families gewoond hebben.

 

Wij rstaureerden dit huis op een wijze die wij een museale restauratie genoemd hebben. In tegenstelling tot gebruikelijke restauraties is het pand niet aangepast aan de eisen van de moderne tijd, maar is daarentegen getracht het oorspronkelijke beeld, inclusief de bijbehorende gebreken, juist intact te laten.

 

Dank zij een uitstekende aannemer/timmerman is het gelukt de sfeer van de oude wijze van bewoning vast te houden.

 

Het huisje wordt momenteel gebruikt door de Leidse weefkring en voor kleine tentoonstellingen en is als museum te gratis te bezoeken.

 

  • Lees ook het interessante artikel in het Leidsch Dagblad van 19 januari 2016.

 

opdracht 2003 - opgeleverd 2005